|
نگاهی گذرا به مطالبم مشخص میکند که نه خاتمی را قبول دارم نه اصلاحات را، نه حقوقبشر و نه جامعه مدنی و ...، هیچکدام برایم ارزش ندارد. اما باز هم میگویم، خاتمی بهترین گزینه ریاستجمهوری 76 بود.
احتمالا دلیلش را بیشتر ما میدانیم، پس بگذریم!
عزاداری اصلاحطلبان بر جنازه اصلاحات، ادامه دارد و هنوز اشکریزان بر سر پیدا کردن قاتل اصلاحات جنگ میکنند. جنازه بیجان اصلاحات بر زمین مانده و کسی به خود زحمت دفن این موجود بیخاصیت و شرور را نمیدهد.
تابوت اصلاحات بر زمین است، سه اصلاحطلب در شورای شهر پایتخت ماندهاند. از آن سه نفر هم، یکی بسیجی و ورزشکار است و دیگری سخنگوی دانشجویان اشغالگر سفارت آمریکا! شهردار، دکتر خلبان سردار سرلشگر ... است که تا دیروز او را «چکمهپوش» میدانستند و امروز تیتر هر روز نشریاتشان است. آیتالله رفسنجانی که دیروز «قاتل روشنفکران» بود، امروز تنها امید اصلاحات است. اصلاحطلبان، از «عبور از خاتمی»، عبور کردهاند! و امروز به جمع شدن زیر نام خاتمی رسیدهاند. احمدینژاد رئیسجمهور است و مجلس هشتم هم از قضا بر وفق مرادش نباشد خیلی هم مزاحم به نظر نمیرسد...
روضهی فعلی اصلاحطلبان را همه بلدند، پس بگذریم!
اینها بازی روزگار است. اصلاحطلبان میتوانند بازگردند همانطور که خاتمی در سال 76 بازگشت، همانطور که رفسنجانی سال گذشته بازگشت، همانطور که احمدینژاد چند سالی است که به قدرت رسیده، همانطور که قالیباف بعد از انتخابات ریاستجمهوری به قدرت بازگشت، ...
رسیدن به قدرت برای همه آنها که تشنه قدرتند، دیر و زود اگر داشته باشد، سوخت و سوز ندارد! از «قدرت» هر چه بگویید برمیآید! این را تاریخ اثبات کرده است.
آقایان اصلاحطلب! آقای خاتمی! آقای حجاریان! آقای مشارکت! آقای مجمع روحانیون! آقای کروبی! آقای نهضت آزادی! آقای ضد انقلاب اصلاحطلب! آقای انقلابی و حزباللهی! آقای اصولگرای اصلاحطلب! ... و ایضا بانوان محترم!
بانی شوید و تکلیف جنازه را مشخص کنید! خدا را خوش نمیآید!
به خاطر امیدهای بر باد رفته ملت، به خاطر مشروطیهای دانشجویانی که برایتان دویدند، به خاطر هشتسال علاف کردن خود و مملکت، به خاطر فقر و فلاکتی که تحمیل کردید، به خاطر «قدرت»، به خاطر اصلاحات و حقوق بشر و جامعه مدنی و لییرالیسم و ...، این جنازه را تدفین کنید و بحثهای بیانتها و بیخاصیتتان را پایان دهید.
خواهش میکنم! نه! التماس میکنم! به عنوان یک مخالف اصلاحات به دست و پایتان میافتم!
هر چه بود گذشت! اگر درد ملت را دارید، قلم را رها کنید و این جنازه را تدفین کنید تا خاطرات تلخ گذشته کمی کمرنگ شود. و اگر درد قدرت دارید، مطئمن باشید عروسخانوم، روزی هم به شما بله خواهد گفت!
|
