بعضی ها می گویند "بد" کار کرده، بعضی های دیگر می گویند "خوب" کار کرده؛ بعضی ها می گویند از وقتی رییس جمهور شده گرانی بیداد می کند و بعضی های دیگر می گویند از موعد آمدنش تا بحال پروژه های عمرانی بی شماری افتتاح شده و بیکاری بشدت کم شده. یکی قیمت برنج و مرغ و پودر شوینده را بعنوان شاهد مثال حرفهایش می آورد و آن دیگری ساخته شدن کارخانه و بیمارستان یا لوله کشی آب یا گاز را مصداق ادعاهایش قرار می دهد و... .
این روزها از این قبیل "گفت و شنودها" میلیونها بار در کوچه و بازار و اداره و تاکسی و ... تکرار می شود و مفاهیمی چون "گرانی"، "قیمت"،"پول"و "ثروت" تبدیل به ادبیات رایج و "غالب" بسیاری از مردم، نخبگان و مسئولان شده و سایر مفاهیم فرهنگی، اجتماعی و سیاسی به اولویتهای دسته چندم و حتی بی اهمیت آنان تبدیل گشته است.
اگرچه در روایاتی توانگری و کسب روزی با حصول شرایطی، امری محبوب و پسندیده به شمار آمده است اما اینکه مادیات جریان مسلط و غالب را در زندگانی ما تشکیل دهد، بی گمان انحرافیست بزرگ که سرآغاز انحطاطی بزرگ را انذار می دهد.
این انحراف همان زاویه ی دیدی است که یا به جریانات دینی و فرهنگی کاری ندارد و یا اینکه با زاویه ای مادی و از موضع "منفعت طلبی" به قضایا می نگرد. بعنوان نمونه در هفته های پیشین شاهد آن بودیم که رییس سازمان میراث فرهنگی در اظهاراتی کشور ایران را دوستدار مردم اسراییل توصیف کرده بود اما این اظهارات که واکنشهای تندی را از سوی مراجع و سایر مسئولین متدین کشور درپی داشت، تکان آنچنانی را در مردم بروز نداد اما گرانی چند ده تومانی متاعی می تواند چند روزی گرمی بازار بحث و گفتگوهای بسیاری از مردم را تامین کند.
هر روزه در سطح صدا و سیما و سایر رسانه های کشورمان شاهد آن هستیم که مستمرا بر عملکردها و فعالیتهای دولت در عرصه صنعت، تجارت، اقتصاد و ... تمرکز می شود و گاهی کارنامه ی او را با پیشینیان مقایسه می کنند اما وقتی صحبت از "زندهكردن و بازسازى برخى خصوصيات جوهرى انقلاب و منطق امام و مقابله با كسانى كه ميخواستند اين ارزشها و اين مفاهيم اساسى را منسوخ كنند، يا از بين ببرند" توسط این دولت می شود، وقتی صحبت از "روحيه مردمى و خاكى اين دولت" و "کم شدن فاصله ی دولت نهم با طبقات محروم کشور" می شود و وقتی حرف از عمل به مبانی اسلامی و شیعی در این دولت به میان می آید از این میزگردها و مقایسه ها هیچ خبری نیست و تنها و تنها رسانه ای به نام "رهبری معظم انقلاب" است که با تیزبینی مثال زدنیشان این نقاط را می بینند و گوشزد سایرین می نمایند.
کوتاه سخن آنکه در قریب به اتفاق روایاتی که در باب "فقر" یا "تامین معیشت مردم" و "مسئولیت حاکم" آمده است در کنار وجوه کاملا مادی این مسائل، توجه اصلی به زوایای ارزشی و الهی آنها شده است. اگر رسول الله(ص)می فرماید: "نزدیک است که فقر به کفر انجامد" در ادامه می فرماید: اگر "رحمت پروردگار من" به فقرای امت نبود اینگونه می شد. اگر از اهمیت تامین رزق و روزی سخن گفته در کنارش از آنکه روزی بعضی از مردم توسط بعضی از مردم دیگر "باذن پروردگار" داده می شود، بیان به میان آورده است و...
یا علی مدد
